☀️ Sabah Rutinimin Yeni Parçası: Esnaf Kahvaltısı ve Göktürk’te Bir Yudum Türk Kahvesi

Hayatın temposu içinde çoğu zaman gün başlarken neyi neden yaptığımızı unutuyoruz. Oysa sabah saatleri, zihnimizin en berrak, bedenimizin en hazır olduğu zaman dilimi. İşte bu yüzden, bir süredir kendi sabah rutinimi sadeleştirdim ve derinleştirdim. Artık bir farkla: Pazar sabahları esnaf kahvaltısı ve Göktürk'te kahveyle tamamlanan bir ritüel.

🌿 Gün, Yürüyüşle Başlar

Sabah erken kalkmak kolay değil, kabul. Ama gün doğarken adımlarımı Göktürk’ün sakin sokaklarına bırakmak, kendimi yeniden merkeze çekiyor. Sessizlik, kuş sesleri ve doğayla iç içe olmak; zihinsel bir arınma gibi. Her adımda daha net, daha huzurlu hissediyorum.

🍳 Pazar Sabahlarının Yeni Alışkanlığı: Esnaf Kahvaltısı

Yürüyüşten sonra soluğu semtin içten ve samimi esnaf lokantasında alıyorum. Domatesin kokusu gerçek, zeytinin tadı eski zamanlardan kalma gibi. Sıcacık demli çay ve bazen küçük bir menemen... Bu kahvaltı sadece doymak için değil, anı yaşamak için.

Eğer yalnızsam kısa ve dingin bir mola oluyor. Ailem ya da bir dostum eşlik ediyorsa, planlı bir akışla kahvaltının süresi biraz daha uzuyor. Ama temel kuralım değişmiyor: Rutin bitecek. Kahvaltı ne kadar keyifli olursa olsun, sabah ritüelinin ardından gelen o “tamamlanmışlık hissi” her şeyin önünde.

☕ Final: Cafe de Türk Kahvesi’nde Bir Yudum Sessizlik

Son durak her zaman aynı: Göktürk’ün sevilen mekânlarından biri olan Cafe de Türk Kahvesi. Küçük bir masa, sade bir Türk kahvesi. Belki yanına bir bardak su. Ne podcast, ne müzik... Sadece ben, kahvem ve içsel sessizliğim. O an kendime “Gün başlıyor ve ben buradayım” diyorum.

🧭 Neden Bu Kadar Önemli?

Çünkü akışa teslim olmak; plansızca savrulmak değil, bilinçli seçimlerle uyumlanmak demek. Rutinlerimi sabitlemek bana hem özgürlük hem de zihinsel istikrar kazandırıyor. Bir şeyleri başlatmak kadar tamamlamak da önemli. Günü kazananlar, sabahı kazananlardır.

✨ Günün Sözü:

"Rutin, özgürlüğün zeminidir; sabit kalan bir yapı içinde gelişim kendine alan bulur."

Senin de kendi “benim günüm” ritüelin varsa, bir sabah birlikte yürüyüp ardından bir kahve içelim derim. Kim bilir, belki bu yazının devamını seninle yazarız...