Günün Sözü

“En basit hareket, en derin dönüşümü başlatabilir. Yürü, çünkü yollar seni kendine götürür.”

Günün Müziği
🎧 “Sufjan Stevens – Mystery of Love”
Yavaş ama içe döndüren tınılarla, adımlarına eşlik edecek içsel bir yolculuk.

Günün Kahvesi
☕ Filtre kahve – sade ve sakin
Termosunu al, yürüyüş sonrası bir banka oturup iç. Yudumladığın anın hatırası olsun.

“Bir Adım At, Gerisi Geliyor”

Yürümek...
Basit bir eylem gibi görünüyor. Ama o adımların nereye gittiğinden çok, neyin içinden geçtiğini fark etmek asıl mesele. Bugün sana yürümeyi tekrar hatırlatmak istiyorum. Ama bir görev gibi değil. Spor yapmak, kalori yakmak ya da hedef koymak değil derdim. Sadece “kendine çıkılan bir yol” gibi düşünmeni istiyorum.

Sabah ya da akşam…
Vakit ne zaman olursa olsun, yürüyüşün ruh hali üzerindeki etkisini göz ardı edemem. Ama kendi deneyimimle şunu net söyleyebilirim: Şehir içi yürüyüşü ve doğada yapılan yürüyüş arasında derin bir fark var.

Şehirde yürürken trafik ışıkları, korna sesleri, kalabalık caddeler, kalabalık kafalar… Bir noktadan sonra yürüdüğünü bile hissetmiyorsun. Rutin bir telaşın içinde kayboluyorsun. Özellikle akşam saatlerinde, şehir içi yürüyüş bile ışığın ve gürültünün etkisiyle zihni yorabiliyor.

Ama doğada yürümek bambaşka.
Kimi zaman sabahın erken saatlerinde, kimi zaman akşam güneşi düşerken…
Sessizlik, kuş sesleri, toprak kokusu…
İnsan doğaya karıştığında, sadece bedeni değil zihni de hafifliyor. Adımların ritmiyle düşünceler dengeleniyor. Ve fark ediyorsun ki: Bu bir spor değil, bir iyilik hali. Yormuyor, aksine devam etmek istiyorsun.

Her gün olmayabilir. Hatta haftada bir bile olmayabilir. Ama sadece başlamak bile önemli.
Yürümek bir niyetle başlar:
Kendine ayırdığın bir zaman. Belki yanında sevdiğin biriyle, belki de sadece kendinle.
Adımların seni susturduğu, iç sesinin konuştuğu bir zaman.

---

🥾 Küçük Bir Öneri:

Bugün veya bu hafta, kendin için bir “sessiz yürüyüş” planla.
🌿 Bir park, bir orman yolu, belki sadece bir dere kenarı.
İçinde gürültü olmayan bir alan bul. Telefonsuz, müziksiz de olabilir. Sadece yürü.
Dilersen dönüşte termosuna koyduğun kahveni çıkar, bir banka otur ve yazmaya başla:
“Bu yürüyüşte ne hissettim?”

Bu mini egzersiz zamanla zihnini sadeleştirir.
Unutma: Yürümek bir rota değil, bir ruh halidir.